Czy torbiele w piersiach są groźne?

Czy torbiele w piersiach są groźne?

Torbiele w piersiach, często mylone z nowatorem, powodują panikę u pacjentek. A tak naprawdę są to niegroźne guzki, które najczęściej nie wymagają leczenia. Jeśli więc wyczuwasz niepokojące zgrubienie, nie musi ono od razu oznaczać raka.

Torbiele, zwane także cystami, to łagodne guzki wypełnione płynem. Mogą tworzyć się w całym obrębie piersi, najczęściej dotyczą kobiet między 30 a 50 rokiem życia. Ich przyczyn upatruje się w zaburzeniach gospodarki hormonalnej.

Objawy

Jednorazowo może pojawić się jedna lub kilka torbieli. Zazwyczaj są one niewielkie (1-5 cm średnicy). W konsystencji mogą być zarówno twarde, jak miękkie, ale zawsze o gładkiej strukturze. Ich wielkość i tkliwość zależą od dnia cyklu menstruacyjnego. Przed okresem cysty mogą się powiększać i wywoływać ból. Tym największym często też towarzyszy ból promieniujący do pachy.

Torbiel piersi a rak

To, co odróżnia cystę od nowotworu, to możliwość swobodnego przesuwania jej pod placami. Ponadto rak jest zdecydowanie twardszy, przypominjący w dotyku niewielki kamyk. Nie daje też objawów bólowych, a jego wielkość nie zmienia się w trakcie cyklu. Jednak 100% pewności, czy mamy do czynienia z cystą czy nowotworem, daje tylko badanie histopatologiczne.

Diagnoza

Torbiel diagnozuje lekarz ginekolog na podstawie badania palpacyjnego, USG lub mammografii. W razie wątpliwości może zlecić biopsję cienkoigłową. Jeśli problem pojawia się często, konieczne może być wykonanie badań hormonalnych.

Leczenie

Większości torbieli się nie leczy, gdyż często wchłaniają się samoistnie. Wyjątek stanowią te największe i wywołujące ból, oraz często nawracające. Odpowiednie kroki trzeba też podjąć, gdy lekarz nie ma pewności, co do charakteru zmiany. Wtedy wykonuje się nakłucie i odessanie płynu z cysty, a następnie odsyła się go do badania. Z kolei, jeśli pusta torebka po torbieli ma zbyt grube ścianki, trzeba ją usunąć operacyjnie, gdyż jej pozostawienie zwiększa ryzyko wystąpienia nowotworu.

Przeprowadzenie operacji zaleca się też w sytuacji, gdy badanie cytologiczne wykazało zwiększone ryzyko wystąpienia raka lub, gdy w odessanym płynie znajduje się krew.

Brodawczaki piersi – czym są i jak je leczyć?

Brodawczaki piersi – czym są i jak je leczyć?

Brodawczaki piersi należą do łagodnej postaci nowotworów, nie stanowią więc zagrożenia życia. Mimo to trzeba je usuwać, gdyż w sporadycznych przypadkach mogą ulec zezłośliwieniu. O tym jak rozpoznać i leczyć tę dolegliwość, dowiecie się z dzisiejszego artykułu.

Pełna nazwa schorzenia to brodawczak wewnątrzprzewodowy piersi. Zmiana tworzy się w przewodach mlecznych i najczęściej jest pojedyncza. W niektórych przypadkach powstają tzw. brodawczaki mnogie, które mają większą tendencję do zezłośliwienia, dlatego trzeba je jak najszybciej usuwać.

Z reguły zmiana jednak pozostaje łagodna, nie wnika więc między prawidłowe tkanki piersi, ani nie wywołuje przerzutów do innych części organizmu.

Przyczyny brodawczaka piersi

Do tej pory nie ustalono, jakie są przyczyny tego schorzenia. Wiadomo jedynie, że dotyka najczęściej kobiet między 35 a 55 rokiem życia.

Objawy brodawczaka

Najczęściej pojawia się pojedynczy, niewielki guzek o średnicy max. 1 cm. Umiejscowiony jest zazwyczaj za brodawką sutka lub na obwodzie piersi. Z kolei brodawczaki mnogie często występują na przewodach mlecznych z dala od sutka. Schorzeniu może towarzyszyć wyciek przezroczystej lub zabawionej krwią wydzieliny z sutka. Rzadko pojawia się też wciągniecie brodawki do wewnątrz.

Diagnoza brodawczaka piersi

Dolegliwość wykrywa się za pomocą USG piersi lub mammografii. Dodatkowo stosuje się galaktografię (MGR). Jest to badanie obrazowe wykonywane za pomocą wprowadzenia do przewodu mlecznego środka cieniującego. W niektórych ośrodkach istnieje także możliwość wykonania duktoskopii, czyli wziernikowania przewodów mlecznych. Lekarz powinien zlecić również cytologię wydzieliny z brodawki.

Leczenie

By pozbyć się brodawczaka konieczna jest operacja polegająca na usunięciu chorego przewodu mlecznego wyprowadzającego. Następnie wycięte fragmenty oddawane są do badania histopatologicznego, które wykluczy raka piersi.

Ważne jest jak najwcześniejsze wykrycie zmiany, dlatego każda kobieta co miesiąc powinna wykonywać samobadanie piersi, a po 35 roku życia poddawać się corocznemu badaniu USG. Dzięki prawidłowej profilaktyce można ustrzec się nie tylko przed brodawczakiem, ale też innymi schorzeniami kobiecego biustu, w tym nowotworem.